Göleli Ozanlarımız: Aşık Kevserî
8 Mart 1963'te Göle'nin Üçkilise (şimdiki adı Yavuzlar) köyünde
doğdu. Asıl adı Dursun Doğan'dır.
Dedesi Yakup Doğan'dan etkilenerek küçük yaşlarda şiir
ve aşıklık geleneğiyle ilgilenmeye başladı.
İlköğrenimini köyünde, ortaöğrenimini Göle'de tamamladı.
Bağlama çalmayı, ortaokul döneminden itibaren kendi kendine öğrendi.
Daha sonra Rüstem Alyansoğlu'dan aşıklık geleneğini öğrendi.
Ayrıca Aşık Derunî'den de geleneklere ilişkin destek ve
yardım gördü.
Kısa bir süre Mahirî mahlasını kullanan Dursun Doğan
daha sonra kendi adında karar kıldı.
Türkiye ve Türkiye dışında çesitli şenlik ve konserlere katıldı.
Ayrıca değişik şiir yarışmalarında ödüller aldı.
Bugüne dek usta malı ve kendi türkülerinden oluşan 9 albüm hazırlayan
Dursun Doğan'ın şiirlerinin bir bölümü
"Sevda Yolunda" (1994) ve "Tomurcuk" (2003)
adlı kitaplarda yayımlandı.
Şairden iki örnek eser yayınlıyoruz:
Bizim
Bin
dokuz yüz doksan bir senesinde
Yüklendi kamyona göçümüz bizim
Ayrılık hasreti var sinemizde
O gün kan ağladı içimiz bizim
Babamın
işleri çokça güç oldu
Altmış yıllık emekleri hiç oldu
Nasibimiz kalktı hane göç oldu
Buna yetmedi ki gücümüz bizim
O
teşkilat düzen hava bozuldu
Kazanlar çanaklar kova bozuldu
Anamın kurduğu yuva bozuldu
Dinmiyor artıyor acımız bizim
Ok
yaydan çıkmıştı diyemez olduk
Koyunları verdik sayamaz olduk
Ekinleri ektik yiyemez olduk
Harmanlarda kaldı tecimiz bizim
Eğdik
boynumuzu bir yana büktük
Evimizin çokça yerini söktük
Mezarlığa gittik gözyaşı döktük
Kaldı anam abim bacımız bizim
Komşularla
vedalaştık sarıldık
İkindi gelmeden çoktan yorulduk
Daha köyden ayrılmadan sorulduk
O zaman başladı sancımız bizim
Kevseri'yim
gözlerime yaş doldu
Tarlalar çayırlar sahipsiz kaldı
O güzel evimiz tarumar oldu
Bitti devranımız tacımız bizim
Reyhani
Anadolu bağrında ulu çınar
Devrin efsanesi vardı Reyhani
Çok gezdi memleket diyardan diyar
Gurbette kendini yordu Reyhani
Asla namertlere olmadı muhtaç
Herkesi başına eylemisti taç
Halka tercümandı gönülde ilaç
Çokça yaraları sardı Reyhani
Gönlü
çok zengindi gülerdi yüzü
Türküsü dillerde açıktı sözü
Erzurum'dan kalktı yaralı özü
Göçünü Bursa'ya sürdü Reyhani
Bursa'da
kendini huzurlu sandı
Evlat acısıyla yandıkça yandı
Hastalandı tekrar vatana döndü
Nice çileleri gördü Reyhani
Kevseri'yim
ona ermiş olsaydım
Halini hatrını sormuş olsaydım
Keşke bir kez daha görmüş olsaydım
Ozanlar içinde birdi Reyhani
Orhan
Bahçıvan
Essen
