Elele geliyoruz,
Christopher Robin ve ben
Onu elime ilk aldığım ânı hatırlıyorum, ilk gördüğüm ânı da. Winnie-The-Pooh'u kastediyorum, küçük ayıcığın maceralarını anlatan kitabı. Ama ne zaman olduğunu bilmiyorum.
Belki kitaptan çıkartırız. Elbette hâlâ bende. Evet, 1926… Hayır, bu değil. Herhalde 1965 baskısı olsa gerek, çünkü pek kundakta bebecik sayılmazdım, doğruyu söylemek gerekirse kazık kadardım. Milne, bu kitapları kendi küçük oğlu için yazmış (sözde) ama, hal böyle olsa da büyüklerin okumaması için bir sebep göremiyorum. Hatta, onlar için hayırlı olur bile diyebilirim.

Winnie'nin yeniden ön plana çıkmasını iki şeye borçluyuz: Birincisi, ATV'de gösterilen çizgi dizisi (ki Pazartesi günüydü sanırım, Kaplan Tigger hayli yaramazlık yapıyordu), ikincisi de az önce parantez içinde adı geçen Tigger 'ın filmi "The Tigger Movie". Disney'in ilk dönemlerini anımsatan, insanda suluboyaymış duygusu uyandıran çocuksu saflıkta bir animasyon, tıpkı Winnie'nin kendisi gibi. Disney bu konuda hayli tecrübeli. 1966'daki kısa çizgi filmleri "Winnie the Pooh and the Honey Tree"den bu yana Milne'in kahramanlarını çizip duruyorlar. Doğrudan videoya gitmek üzere hazırlanan kısalı uzunlu filmler yüzünden Winnie ve arkadaşları neredeyse yirmi yıldır sinema salonlarından uzak kalmıştı. Bu sefer ise o salonların yolunu buldular, hem de patavatsız, sakar Tigger sayesinde. "The Tigger Movie"nin kahramanı, A.A. Milne'in ikinci Winnie kitabı "The House at Pooh Corner"da ormana ayak attığından beri bizimle birlikte: "Tigger Comes to the Forest and Has Breakfast". Kendi adına iki hikâyesi daha var: Zıplama yeteneğinden yoksun kaldığı "Tigger is Unbounced" ve onu haddini bilmeye davet eden "Tiggers Don't Climb Trees".

Tigger, onu görmüşseniz bilirsiniz, adeta bir Kaplan. Ama adı "gg" diye yazılıyor, yani "That's T - I - Double Guh - er". Soyunun tek temsilcisi. 'Tigger' olmanın en hoş taraflarından biri de bu, bir tanecik olmak. Ayrıca, "Tigger"ler de harika yaratıklar. Bir özellikleri de asla kaybolmamaları, hatta kayıp dostların yerini saptayıp bulmaları. Gelin görün ki bu yeni macerada Tigger önce "bir tanecik" olmasına üzülüp akraba-ü taâllûkatı bulma hevesine kapılıyor, sonra da kayboluyor. Ama bu ne biçim Tigger? Çok hoş, harika bir Tigger, zıp zıp zıplıyor.

Gene de bizim ilk göz ağırımız Winnie. Onun ilk kitabın kapağındaki (arıların balına ulaşmak için) açık mavi balonla uçmaya çalışan resmini gördüğümüz andan beri. Çevresindeki arılar, filmin en canayakın sahnesinde ona eşlik eden, uykulu arılar işte. Saftoş Winnie, aklı kıt ayıcık, "bal bul" oynarken, A(lan) A(lexander) Milne de ithafını sunuyor:

O'na / To Her
Elele geliyoruz
Christopher Robin ve ben
Bu kitabı kucağına bırakmak için.
Şaşırdım mı diyorsun?
Hoşuna mı gitti?
İstediğin bu muydu?
Çünkü senin, bak-
Çünkü seni seviyoruz.

Sonra da, bal ağacının macerasına balıklama dalıyoruz:

BİRİNCİ BÖLÜM
Ki burada Winnie-the-Pooh
Ve bazı arılarla tanışıyoruz,
Ve hikâyeler başlıyor

Devamı

Diğer Yazıları
Şimdi Bize Kim Ne Çizecek (25.07.2000)
Dahi, vahşi, mizahi (14.08.2000)
Elele geliyoruz, Christopher Robin ve ben (22.09.2000)