ROMEO & ROMEO                            


İp üzerinde ideoloji

Sirklerde trapezciler vardır. Boşlukta sanki sadece ışığı ve mutluluğu görüyorlarmış gibi bir ifade ile salınır, parendeler atar ve yerçekimine karşı hareket ederler. Gösterinin bir yerinde erkek trapezci kendinden emin bir ifade ile trapezi bacakları ile kavrayacak şekilde baş aşağı salınmaya başlar. Müzik gerginleşir. Herkes soluğunu tutar.Çünkü baş aşağı salınmakta olan erkek trapezci, biraz sonra kendini saltolar atarak boşluğa bırakacak olan bayan partnerini havada yakalayacaktır. Sinirler gerilir. Soluklar düzensizleşir. Kalp atışları duyulur olur. Ve o kritik anda her iki trapezci de üzerlerine düşeni yapar. Kadın kendini boşluğa bırakır, erkek ise bütün marifetiyle onu yakalar. Erkek bir an için bile kontrolü yitirirse geri dönüş yoktur.

Bir de aynı ip üzerinde gösteri yapan ip cambazları vardır. Uzayı ikiye bölen gergin bir ipin iki ayrı ucundan harekete başlar ve gösterilerini o ip üzerinde sürdürürler. Yaşam alanı gergin bir iptir. Denge, güven, otokontrol ve eşduyum gösterinin olmazsa olmazlarıdır. Kişiler birbirlerinin soluk alışlarını bile hissetmek zorundadır ve denge bozulursa ikisi için birden bozulur. Denge, kişilere, her an karşıdakinin ağırlık merkezindeki kaymaları ve bunun kendi ağırlık merkeziyle ilişkisini kontrol etmek gibi bir zorunluluk dayatır.

Bir kadınla olmak daha çok birinci gösteriyi, bir erkekle olmak ikinci gösteriyi anımsatır bana... Kıyas ya da karsılaştırma yapmak mümkün değil.

Evet, kıyas ya da karşılaştırma yapmak mümkün değil. Çünkü, bir erkek olarak hangi gösteride yer aldığınız, ne renk don giydiğiniz kadar kişiseldir. Herhangi bir misyondan ya da ideolojiden bağımsızdır.

Bir erkeğin bir başka erkeği sevmesi temel olarak ideolojik bir durum olmasa da, bir erkek başka bir erkeği sevmeye başladığında, durum mutlaka ideolojikleşir. Tıpkı, bir kadının bir erkeği ya da bir kadının bir başka kadını sevmeye başladığında olduğu gibi.

Birini sevmek ideolojik bir durumdur ve her zaman iki şey arasına bir çizgi çeker. Aşık olunan sevgiliyi dünyanın geri kalanından ayırır bu çizgi. Geceyi uykudan ayırır. Aşk duyabilen arkadaşlarla aşk duyamayan arkadaşları birbirinden ayırır. Bir benzerinize aşık olduğunuz için sizi kabul edilenlerden ve kolayca onaylananlardan ayırır... Verili değerlerle yetinerek yaşayanlardan ayırır. Bir erkeğin erkeği olmakla aynı anda "errrkek"lerin ve "kadınnn-ınn-ınnnn"ların dünyasından ayırır. Klişeleşmiş asılsız yargılardan ve boş inançtan ayırır. Kapital ilişkilerinin aile düzeninden ayırır. Güdük toplumsal erkeklikten, gerçek bireyleri ayırır.

Bu nedenle eşcinsel ya da karşıcinsel her kim olursa olsun formların maskeli balosundan çıkmayı göze alan bireyleri ciddi bir politik mücadele beklemektedir. Bu politik mücadelenin olumsuz süreçleri muhtemeldir ki zaman zaman umutsuzluk, kara kara düşünme, araştırma, depresyon, yalnız kalma, dışlanma olacaktır. Ancak olup biten her şeye rağmen asla sarsılmayacak bir duygu içinizde hep kol gezecektir. Bu duygu huzurdur.

Bu mücadeleyi vermekten kaçanlarınsa her zaman güvenli evleri, bir örnek evlilikleri ve cartoon dostlukları olabilir. Ancak o evin sınırları özgürlüğün de sınırıdır. O evin sınırları onları dünyanın geri kalanından koruyacak birer hücre duvarıdır. Şansları varsa duvarları onları dışarıdan gelecek tehlikelere karşı koruyabilir. Ancak özgürleşmemiş, kendisiyle meselesini çözmemiş bu kişileri, kendi içlerinden gelecek tehlikelere karşı kim ya da ne koruyacak? Asıl soru budur.