ROMEO & ROMEO                            

Tek kişilik grup psikolojisi

Transvesti avına çıkan insanlar yakalansalar bile paçalarını çok kolay kurtaracaklarını biliyorlar

Öyle "düzgün", öyle "kusursuz", öyle "sistemli" ve "belirgin" bir toplum yaratmışız ki, bu öve öve bitirilemeyen coğrafyada, düzeni bozan, sınırların dışına çıkan hiçbir şeye katlanamıyoruz. Zenginimiz zengin, yoksulumuz yoksul. Küçük Amerika modelimiz her ne kadar ani sosyal sıçramalara izin veriyor olsa da eski yoksullar o "zengin" sınıfına uymuyor ve orada sırıtıyorlar. İyimiz iyi, kötümüz kötü. Ve erkeğimiz erkek, kadınımız kadın. Sınırlı cinsel terminolojimizde her şey bu iki sözcükle ifade ediliyor. Zaman geliyor hayal gücü eksikliği yüzünden cinsel yaşamı sokan-sokulana indirgenen insanlarımız bunun için de kadın-erkek kavramlarını kullanıyor. Taraflar kadın ve erkek olmasa da. Edilgen olan, yaşamın öteki alanlarında olduğu gibi yine kadın. Siyah ve beyaza yoğunlaşıp, bunun dışına çıkan renkleri asla algılayamayan beyinlerimiz cinsiyet mefhumunu "altüst" eden transvesti ve transseksüellerle karşılaşınca kısa devre yapıyorlar.

Kadın kıyafeti içinde erkek, memeleri olan erkek, bacakları tıraşlı erkek, makyajlı erkek. Ama bildiğiniz erkeklerden değil. Bu özelliklerin hiçbiri gerçek "erkek"lere ait değil. Bunları düşünmek, transseksüel seks işçileriyle yatan erkekleri rahatlatıyor, çünkü o zaman bu insanlar kendi sınıflarından çıkıp, onların erkekliklerini tehdit edici bir unsur haline gelmiyorlar. Bir erkek eşcinsel "erkek" görünümüyle mevcut kriterlere göre "kadına mahsus" bir eylemde bulunduğu için erkekliğin yüzkarası olurken ve erkekliği tehdit ederken, bu anlamda bir transvesti belli belirsiz de olsa bir hoşgörüyle karşılanabiliyor. Transvestiler çizilen sınırların içinde kalıp, mümkün olan iki rolden birini tercih edip, zor da olsa, en azından görünümleriyle, karşı tarafa geçtikleri için azılı heteroseksistleri rahatlatıyor. Bu da eşcinselliği ancak "karşı cinse geçme eğilimi" olarak algılandığında meşru kılıyor ve topluma püskürtülen tüm imgeler bu dayanak noktasından hareketle ortaya çıkıyor.

Transvesti ve transseksüeller, sadece televizyonda görülen egzotik birer "yaratık" olarak kaldıklarında birçok kişi için "ahlâksızlık" yorumlarının malzemesi olmaktan öteye gitmiyor ve en azından fiziksel şiddete uğramıyorlar. Ancak onlar için en büyük tehlike yakınlarında olan ve onlarla beraber olan "müşterileri". İlk cinsel deneyimini yaşayan erkek ve kadınların çoğu bu deneyim sonrasında bir pişmanlıkla üzüntü karışımı hissederler ama bu duyguyu tam olarak da ifade edemezler. Bunun nedeni, doğdukları andan itibaren cinselliğin "yasak", "kirli" ve "utanılacak" bir konu olarak karşılarına çıkması değil mi?

Transvesti ve transeksüellerle beraber olan erkeklerin de sonraki saldırgan davranışları böyle bir nedene dayanıyor. Cinsel arzunun tatmin edilmesinin ardından, erkek, yaptığı işin zaten ayıp olan cinselliğin ötesinde tüm kurallara aykırı ve öğrendiği yaşamsal değerlere de ters olması yüzünden ne yapacağını bilemez. Hele bir de transvesti seks işçilerinin çoğu zaman dile getirdiği gibi müşteri, transvestilere kendini "düzdürmek" için gelen yüzde seksenlik dilime dahilse bu pişmanlık bin kat artar. Erkeğin kendini bir "kadına" düzdürmesi fikriyle meşruluk kazandırmaya çalıştığı eşcinsel eğilimleri onun saldırganlığını yoğunlaştıran bir etkendir.

Eski müşteri, yeni düşman artık azılı bir "ibne" karşıtıdır. Hoş, ayranı kabardığı zamanlar o yine müşteridir, ancak birkaç kadeh içip, arkadaşlarıyla arabasına atlayıp hovardalığa çıktığında E-5 Karayolu transvesti Canavarı kimliğine bürünür. Karşısına çıkan ilk "ibne"nin üzerine sürer arabasını. Zaten polisten kaçarken yolun ortasına kaçmak zorunda kalan transvesti "açık-hedef"tir. Herhangi bir aksilik olursa da pek öyle cezası olmayacak "bedava" öldürülecek bir hedef hem de. Tam bir sürek avı. Transvesti canavarı çevik transvestilerden avlayamazsa arabasını zaten başarılı bir avın kurbanı olmuş ve artık bir "ceset" olan yerdeki transvestiye doğru sürer. Ne de olsa hareketsiz hedefler bir avcı için daha kolay bir avdır.

Transvesti avına çıkan bu insanlar yakalanmayacaklarını, bir şekilde yakalansalar bile paçalarını çok kolay kurtaracaklarını biliyorlar. Grup psikolojisinde kişi tek başına yapmaya cesaret edemeyeceği her şeyi yanındakilerden aldığı destekle yapar. Bu arabalı katiller ise bir grup içinde olmadıkları halde yaşadıkları ortamın verdiği güvenle cinayet işliyor ve cezalandırılmama garantisiyle daha da cesaretleniyorlar. Cesaretlerinin kaynağı toplum dediğimiz o büyük grup. Grup psikolojisini sonuna kadar yaşatan medya. Farklılıklara geçit vermeyen, onları dünyanın renkleri olarak değil de birer tehdit olarak gören insanlar. Artık E-5'teki cinayetlere bir son verilmeli. Kimse cinsel kimliği yüzünden sarhoşların canlı hedef tahtaları olmayı hak etmiyor!