ROMEO & ROMEO                         


Biz gay'iz, siz ibnesiniz (!)

The Wall filminin bir sahnesinde sınıfta ders anlatmakta olan aşırı derecede zayıf, çirkin ve kambur öğretmen, yüzüstü yatırdığı öğrencisinin poposuna cetvelle defalarca kez vurarak cezalandırır. Ardından paralel kurguyla öğretmeni evde, şişman ve canavar ruhlu karısının yanında korkuyla titrerken görürüz. Kadın adamı, onun öğrencisini cezalandırdığı şekilde cezalandırır. Kucağına yatırır ve poposuna bir çubukla darbeler indirir. Yeniden sınıfa döndüğümüzde öğretmeni bir kuklaya dönüşmüş halde görürüz. İpleri karısının elindedir. Kadın adama vurdukça kukla öğretmen de çocuğa vurur.

Ne zaman ayrımcılık ve ondan kaynaklanan şiddetle karşılaşsam aklıma alâkasız gibi görünse de filmin bu planı gelir. Çünkü ayrımcılık bir aynalar düzeneğidir ve gördüğünüz daha önce maruz kalınmış ya da tehdidi altında yaşanmış bir durumun hayalidir. Çoktan ölmüş birilerinin, çoktan çürümüş yargılarından doğmuş bir gulyabanidir.

Örnek vermek gerekirse eşcinsel olmak yaşadığımız dünyada ve özelde Türkiye'de ayrımcılığa maruz kalmak için çoğu kez yeterli bir nedendir. Cinsel ayrımcılık uygulayan heteroseksüellerde pek çok neden geçerli olabilir. Bu kişiler eşcinselleri kendilerine karşı bir tehdit olarak görüyor olabilirler, gizli eşcinsel olabilirler, dinsel nedenlerle tepki duyuyor olabilirler. Neresinden bakarsanız bakın durumun eğitim ve kişisel özgürleşmeyle yakından ilgisi var bana göre. Ama değinmek istediğim konu tam olarak bu değil.

Değinmek istediğim eşcinsellerin birbirlerine uyguladıkları ayrımcılık. Geçenlerde eşcinsel mailing list'lerde apartman topuklar ve kadınsı bluzler giyip grotesk tavırlarla İstiklâl Caddesi'nde yürümekte olan iki eşcinsel üzerine yazılıp çizildi. Belki garip karşılayacaksınız ama genel görüş bu insanların kişisel tercihleri nedeniyle, silinip gizlenerek yaşamadıkları için başlarına gelecek tacizi ve saldırıları hak ettikleri yolundaydı. Hem zaten "avam" ve "varoş" görünüyorlardı. Topluma açık alanlarda ahlâkı bozucu davranmamaları gerekliydi. Üstelik gay aktivizmi adına da toplumu yanlış bilgilendiriyorlardı. "Gayler böyle insanlar değil"di ki. İmajımız, itibarımız her bir şeyimiz zedeleniyordu. Kimisi çıkıp eski zamanlarda Beyoğlu'nun ne kadar nezih olduğundan söz edebilecek kadar ileriye götürüyordu işi. Şu anda bütün rezilliklerin mekânıydı.

Üstelik bütün bunlar Türkiye'nin önde gelen gay oluşumlarından biri olan Lambda'nın resmi olmayan mailing list'inde konuşulmakta ve sözü geçen gruptan bazı aktivistlerin örtük desteğini arkasına almaktaydı.

İfadeler faşizan, seçkinci ve ötekileştiriciydi. Düşüncelerini ifade ederken arkalarına toplumsal ahlâk ve din gibi argümanları aldılar. Tam olarak toplumun heteroseksüel kanadında homofobiyi desteklemek üzere kullanılan argümanlar, burada eşcinsellerin eşcinselleri dışlamasına yönelik olarak kullanıldı. Hatta kendini bilmezin biri daha da ileriye giderek "nasılsa elli yaşında bir harabeye dönmüş olarak mutsuzluk içinde ölecekler" minvalinde bir şeyler söylerken bile çekinmedi.

Bu nasıl derin bir nefretin ifadesi olabilir? Hiç tanımadığı bir benzerine böylesi derin bir yerden şiddet taşıyan bir adam tehlikelidir. Böylesi bir tehlikeyi kendi seçkinci hezeyanlarıyla destekleyen aktivistlerin aktiviteleri tehlikelidir. Gay olsun ya da olmasın ayrımcılık konusunda yukarıdaki bir master'ın iplerine bağlanıp kalmış olabileceği ihtimalini düşünmeksizin yaşamak tehlike saçmaktır. Birileri kızılcık sopasıyla kıçınızı kızarttığında başka birinin kıçına elinizdeki kızılcık sopasıyla vurmak acınızı hafifletmez.