Kadın Kadına

LEZBİYEN AŞK, İMKANSIZ AŞK               Güncelleme: 29.08.2000

Bir kadının bir kadına aşkı, o ulaşılmaz aşk...

Evet yıllarca kendime bile itiraf etmekten korktuğum derin hislerim, evet itiraf ediyorum ben bir lezbiyenim!

Sadece kabullenememekti adı yıllarca benim için. Bir kıza aşık olmak...Aşık oldum; geceler gündüzler birbirine karışmış,yüreğim ağır gelmeye başlamıştı. Taşıyamamak yüreği... Taşıyamıyordum çünkü yüreğimde kocaman bir Tanrı sevgisi vardı. Taşıyamıyordum çünkü en az o sevgi kadar kutsal başka bir sevgi daha vardı. Taşıyamıyordum çünkü bu kutsal sevgimi Tanrı kabul etmiyordu. Ben Tanrı'yı seviyordum; nasıl olur da onun karşı çıktığı bir şey benim yüreğime yerleşmiş olabilirdi ki???

Nefret ettim kendimden; nefret ettim yüreğimden sırf böyle sevdi diye! Nefret ettim her şeyden ve gecelere sığındım. Sığındığım gecelerse beni ölüme yaklaştırdı her saniye. Ölümü özledim çılgınlar gibi... Ölüm bir türlü gelmedi oysa. Kız arkadaşım, aklımdan, yüreğimden çıkmayan daha da delice bir sevgiye dönüşmüştü.

Susmak! Susmak delice severken ölümün diğer adı! Yıllarca sustum.Ama yüreğim susmadı. Beni adım adım ölüme götürürken, artık susmayacaktım, anladım. Yıllar yılı sustuktan sonra artık konuşacaktı yüreğim. Sevgisini haykıracaktı işte şu aptal dünyaya! Şu aptal dünyadaki şu tüm sevgisizliklere inat, şu tüm yalan sevgilere inat sevdim ben! Ben o beyaz güvercinin beyazlığında, ben o minik çocuğun yüreğinde, ben o hırçın yağmurlarda sevdim...

Tanrım; eğer bu yüreği bana verdiysen ve ben seviyorsam böyle içimden taşarcasına; suçlu olamam değil mi?

Senin yarattığın yürekteki bir aşk ne kadar suçlu olabilir ki

Deniz Berraksu

Diğer yazılar için tıklayın