Kadın Kadına                        Güncelleme: 03.04.2001

Bir Lezbiyenin Güncesi 17

Sürünüyorum

O mektubu yazdım, rahatladım. Yine birkaç sabah ağlayarak uyandım, yine sinir krizleri geçirdim ve sabahlara kadar sapık sapık mesajlar yolladım 'Meltem'e, ama sonunda işin şimdilik nerede kalması gerektiğini anladım; Türkiye'de iki kadın arasında en sık yaşanan yerde durması gerekiyor bu ilişkinin,"romantic friendship / romantik dostluk" boyutunda. Bu Viktoryen kadınlar arasında sık sık yaşanırdı. Dönemin baskılarından dolayı birbirlerine ilân-ı aşk etmekte zorlanan kadınlar, kendilerinin bile kabul edemedikleri aşklarını yıllar süren yoğun, arzulu dostluklara dönüştürüp kocalarına çaktırmadan kendi kendilerine, mektuplaşarak yaşarlardı lezbiyenliklerini. Ne yapalım Türkiye de daha ancak oralarda.

Biz de bu gidişle Meltem ile yüzyıllar boyu yatamadan böyle sürüne sürüne devam edeceğiz. Benim"saplantım" ve onun bu saplantıdan ve benden asla vazgeçmeden beni sürekli bir kol boyu uzaklıkta ve cambaz ipinin üzerinde tutarak idare etmesi. Al sana"romantic friendship". Ben yeni bir krize kadar yine kendimim yani.

Bir arkadaşım ilk kez nasıl lezbiyen olduğunu anladığını anlattı geçenlerde. Bir adam üstündeymiş, açık havada sabaha karşı mutlu mutlu seks yapıyorlarmış ki o onun o güne kadar hep yaptığı bir şeymiş. Birden gökten bir vahiy inmiş adeta, "ben seni istemiyorum ya, ben bir kadın istiyorum" diye bağırıp adamı üstünden atmış arkadaşım. Bu kadar ani de olabiliyor demek ki bu işler.

Tabii ki kimse bir sabah uyanıp 'aaa ben lezzoyum ayol' demiyor ama bu kendinin farkına varma ve kendini kabul etme uzun süren birikimlerin sonucunda son derece ani bir şekilde dışa vurulabiliyor. Yıllar süren öğretmen, annenizin arkadaşı vs. türü platonik aşkları hatırlıyorsunuz, sonra erkeklerle yaşadığınız anlamsızlıkları. (Çünkü lezbiyenler erkeklerle hiçbir zaman anlamlı bir şeyler yaşayamazlar. Yaşadım diyenler ya lezbiyen değildir ya da kendilerini kandırıyorlardır.)

Bir özeleştiri: Ben artık bütün kadınlarda "olduğuna"o kadar çok inanıyorum ki önüme gelene gerekli gereksiz asılmaya başladım. Tabii ki bütün kadınlarda"var", olmadığını iddia edenlerde daha da çok "var" ama bunun bu kadar üstüne gitmek şart mı kardeşim, sonra üzülen ben oluyorum. Serdar Ortaç misali 'eşcinselleri severim ama ben bir heteroyum' deyip çıkıveriyorlar işin içinden. Geçenlerde Meltem yine bir gay arkadaşıma "ben bir heteroseksüelim"le başlayan beyanatını aktarıyordu ki dayanamayıp "bok heteroseksüelsin" dedim. En huzurlu gülümseyişiyle arkadaşıma dönüp "o öyle inanmak istiyor" diye bir de beni deli yerine koydu.

Oysa sarhoş olup olup kadın maceralarını bana anlatan kendisi. Nedir bu illâ bir heteroluk yedeklemek zorunda olmak anlamıyorum. Ben ona saf kan lezbiyensin demedim ki hiç, (ama aslında öyle işte öyle bana ne!) en fazla biseksüelsin dedim; hatta yumuşatıp "hetero eğilimli biseksüelsin" bile dedim, yine de yaranamıyoruz. Neyse, zaten biz onla artık romantik dostlarız, dediğim gibi, yeni bir krize kadar.

Haftanın Filmi: Sinir Krizinin Eşiğindeki Kadınlar (Bulan seyretsin.)
Haftanın lanetlenmesi gereken sözü: 'Ben bir heteroseksüelim'
Haftanın şarkısı: 'Sürünüyorum' formerly by Gülden Karaböcek, now by güzel sisterımız Harika Avcı (Bu şarkı yıl boyunca benim top 1 listemden inmeyecek gibi görünüyor.)
Haftanın yemeği: Koç Yumurtası (hem Hannibal filmi geliyor hem de böyle yumurtaları yemek intikam arzularınızı sadece koyunlara zarar vererek tatmin ediyor.)
Haftanın doğal olayı: Rüzgâr var, uçuşan kadın etekleri açısından faydalı.

Bol maceralı haftalar.

Zeynep Aksoy

Diğer yazılar için tıklayın