Kadın Kadına                        Güncelleme: 14.11.2000

Bir Lezbiyenin Güncesi 5
Barda tek başına


Ortaköy'deki o izbe barda saat 3'te program bitene kadar gerzekler gibi oturdum. Tek başıma! Gözlerimi sahnedeki kadından ayırmadım ama orası bir sahne olduğundan ve sahneye bakılması gerektiğinden kestim sayılmaz. Kadın kesin Sulukuleliydi, hayatımda böyle kıvırtma görmedim. Yılan gibi her yeri oynuyordu mübareğin. Hafif topluydu ve göğüs dekoltesine oldukça yer ayırmıştı. Hmmmm! Ne zaman böyle sahnedeki bir kadını beğensem hemen feminist şeytanım devreye girip bana kadın bedenini objeleştirerek tam da testesteron küpü hetero erkeklere yakışan bir tutum içinde olduğumu hatırlatır. Ben de feminist şeytanımın kafasına bir tane patlatarak onu bayıltır ve azılı lezbiyen şeytanıma bir buket çiçek sunarım. Her şeyin bir sınırı var canım! Ayrıca benim güzel kadın dışında bir de güzel sesli kadın fetişim vardır. Yani bir kadın maymuna bile benzese sesi güzelse eğer, direk ona aşık olurum. Terapistim bunun 5 yaşımdan 6 yaşıma kadar Nilüfer'e deliler gibi aşık olmamla bir bağlantısı olduğunu söyledi. Ona göre ben "ödipal Nilüferleştirme" döneminde saplanıp kalmış bir iyi gırtlak bağımlısıyım. Aylin'in bir duvar kadar sağır ve bet sesli olduğu düşünülürse bu fetişime hiçbir yardımı olmadığı için ilişkimizi başka bir boyuta taşıdığı da tartışılabilir tabii bu bağlamda.

"Gel günaha girelim" şarkısını söylerken kadın da uzunlarını yaktı ve bana odaklandı. Ya da ben öyle sandım ama barda barmen dışındaki tek insan bendim ve barmen neandertal dönemden bir mağara adamına benziyordu, üstelik sürekli homurdanma tiki vardı. Kadın "gel günaha girelim" diye bağırırken sürekli saçlarını savurup bana göz kırptı gibi geldi. Sonra kadının bakışlarına iyice dikkat ettim ve aynı anda her tarafa bakıyormuş gibi bir izlenim edindim. Çok geçmeden acı gerçeği anladım: Kadın büsbütün şaşıydı ve bir gözü "yürü gidelim" derken öbürü "dur oturalım" diyordu. Ben şaşılardan korkarım çünkü gözlerini aynı anda aynı yere odaklayamamalarının kararsızlık ya da ne yardan ne serden vazgeçmeme gibi ruhsal bir sorunla bağlantılı olduğuna inanırım. Hep bu Aylin'in ruh-beden bütünlüğü zırvalarının etkisi. Ama maalesef şaşıları aynı zamanda acayip çekici bulurum. Bir süre sonra ara oldu. Kadın bara geldi, bana gülümsedi (gerçekten şaşıydı, öyle böyle değil!) ve bardaki "ilk insan"dan bir bardak şarap istedi. Orkestrası sahneye yakın bir masaya çökmüştü, ama o yanlarına gitmedi. Şarabını önüne alıp yanıma oturdu! Tanrım, rüya gibi bir şeydi. Gelecek vaat eden bir solist gelip koskoca barda yanına oturmak için beni seçmişti. Hemen kurmaya başladım: O günün birinde ilk kasetiyle patlayıp Sertab Erener ya da Şebnem Ferah gibi çok ünlü bir popçu olacaktı ve ben onun sevgilisi olarak onun klip çekimi olduğu günlerde Jeep'imizle Bebek'te turlayıp George adındaki Cocker Spaniel köpeğimizi yürüyüşe çıkaracak, resmimi çekmeye çalışan magazincilere hafif yandan utangaç utangaç gülümseyecektim. Sonra o Hafta Sonu'na "evet, sapına kadar lezbiyenim ve dünyada her şeyden daha çok sevdiğim bir sevgilim var: Deniz!" diye beyanat verecekti. Her hafta boyalı basında ikimizin köpeğimizle şöminenin önündeki halının üzerinde sarmaş dolaş fotoğrafları yayınlanacaktı!

"Nasıl beğendiniz mi programı?" diye sorunca hayal aleminden çıkmam 12 saniye aldı ve bu 12 saniyeyi iki gözüne aynı anda bakmaya çalışarak gözlerimi suratına dikmiş bir şekilde geçirdim. Kesinlikle otistik ya da geri zekalı olduğumu düşünmüştür! Sonunda zorlanarak "Evet, evet çok harika, özellikle 'Gel günaha girelim'i müthiş söylüyorsunuz" diyebildim. Şimdi burada çok önemli iki şey var: Bir: 'Gel günaha girelim' normların dışında bir ilişkiyi anlatıyor ki bu pekala lezbiyen bir ilişki olabilir, iki: Şarkı Emel'in ve Emel hakkındaki dedikoduları herhalde duymayan kalmamıştır. Heheyt! İşte ben söyleyeceklerimi böyle dikkatli seçen müthiş bir çapkınım!

"Adım Meltem, buraya ilk gelişiniz mi?" dedi. Dört sek votka yuvarlamıştım, cesaret yerindeydi: "Ben de Deniz, evet ilk gelişim ama asla son gelişim olmayacak!" diye cevapladım. Kadın görünüşünün olanca basitliğine rağmen gayet düzgün bir Türkçeyle konuşuyordu ama Meltem kesinlike "sahne" adıydı. "Aaa, tabii her zaman bekleriz iyi eğlenceler" deyip bardan kalktı.

Programın ikinci yarısını ona a) bir içki ısmarlamayı b) daha da kötüsü: bir şişe Fransız şampanyası ısmarlamayı düşünerek geçirdim. Sonra buraya daha çok geleceğimi, ilk geceden böyle sarhoş bir halde her şeyi berbat etmemenin daha akıllıca olacağını düşündüm. Hem zaten bu berbat yerde tahminen Fransız şampanyası diye Uludağ gazozu veriyorlardır! Ayrıca feminist şeytanım ayılmıştı ve bu davranışın yalnız tipik bir hetero erkek davranışı olmakla kalmayıp aynı zamanda maganda bir hetero erkek davranışı olduğunu hatırlattı. Kırk yılda bir ona hak verdim. İlk geceden "stalker"lığa başlamanın hiç alemi yoktu. Böylece program bitene kadar gözlerimi ayırmadan onu izledim ve sahneden indiklerinde kimseye çaktırmadan tüydüm.

Artık Ortaköy'de bir izbehanede "Uykusuz her gece" dönemi resmen başlamıştı.

Zeynep Aksoy

Diğer yazılar için tıklayın