JULIET & JULIET                         Güncelleme:05.06.2001

Lezbiyen arkadaşlarım olsa!

Eşcinsel olmak insana zahmet dolu bir hayat sunuyor, ama aynı zamanda eğlenceli, açıcı yanları da olabiliyor bu hayatın. Öncelikle insan kendisinin de aslında -ne kadar inkâr etse de- ister istemez önyargıyla baktığı bir alanın tam ortasında olduğunu keşfetmesi ve bunu içinde sindirebilmesi hiç de kolay bir süreç değil. Kendinle çok uğraşmak zorunda kalıyorsun. Çevreden tepkiler alman da oldukça olası ve bu süreci daha katlanılamaz hale getiriyor. Hem kendine hem çevrene laf anlatmak zorunda kalıyorsun, büyük bir bölümü gerçekçi olan paranoyak düşünceler eşliğinde.

Diğer lezbiyenlerle tanışmak da kolay olmadığından insan zamanının büyük bir kısmını tüm bunlarla tek başına boğuşmak zorunda kalarak geçiriyor. Lezbiyenlerin birbirleriyle tanışabilecekleri yerler yaygın değil, herkesin bildiği üzre. Ankara'da Kaos Kültür Merkezi, İstanbul'da gey barlar ve Lambda toplantıları, bir kaç başka şehirde de ara sıra açıldığını sonra da kapandığını duyduğumuz gey barlar, vs. KAOS GL dergisi ise insanların birbirlerinin fikirlerini okuyabileceği, süregiden tartışmaları takip edebileceği, dünya lezbiyen ve gey tarihini, vs. okuyabileceği ve dilerse insanlarla iletişim kurabileceği (iletişim sayfasını değil, derginin kendisiyle iletişim kurmayı kasdediyorum, iletişim sayfası sayesinde insanlar iletişim kurabiliyor mu bilmiyorum), varlığı için binlerce kez teşekkürler ettiğim çok faydalı bir platform.

Bunların dışında ayrıca bir zamanların lezbiyen feminist grubu sapphonun kızları'nın bir hizmet olarak internette başlattığı ve üye sayısı 100'ü geçen "bilitis" mailing list'i var (http://groups.yahoo.com/group/bilitis). Tabii erkeklerle kadınların karışık olarak bulundukları bir çok mailing list de mevcut. Üniversite öğrencilerine, kendi üniversitelerindeki diğer lezbiyenlere ve geylere ulaşabileceği LEGATO mailing list'lerini yahoogroups'dan (http://groups.yahoo.com/) aramalarını öneriyorum! Neyse, lezbiyen arkadaşlığından bahsedecekken nerelere geldim. Ama kendimi engellemeden yazdım bunları. Çünkü belki de bunları bilmeyen biri okur bu sayfayı.

Bir lezbiyen, önce kendisini dışarıda tutarak, sonra da gayet içinde olduğunu fark ederek anlamaya çalışır eşcinselliğini. İnsandan insana değişir bu aşamalar için gereken zaman. O dönemde lezbiyen bir kadının en önemli ihtiyacı, lezbiyen arkadaşlardır. Kendisinin normal olduğunu kendisine tekrarladığı gecelerde, yanında olup, bu tekrarlama işleminin koro halinde yapılmasını sağladığı için, çok yararlı olur lezbiyen arkadaşlar. Elbette bu bir ayine dönüşmez genelde. Başka bir kadının kendisiyle benzer sancılarda bir geçmiş yaşadığını bilerek, onunla havadan sudan sohbet etmek bile ne denli iç rahatlatıcı anlatamam.

Ama lezbiyen arkadaşlığının kurulması da, insanın tek başına kabullenme dönemini atlatması kadar zor olabilir. Öncelikle diğer lezbiyenlerin nerede olduğunu bilemezsin. Sonra dergi, internet, konuşulan arkadaşların tanıdıkları, vs. derken en azından gey mekanlarından (kültür merkezi, bar, toplantı, vs.) haberdar olursun, ilk gidişinde kalbin heyecandan pırpır eder, belki aşık olacağın bir kadınla karşılaşacaksın umudu karnının ortasında top gibi dolanır durur. Ondan sonra da genelde hayal kırıklığı. Çünkü gidilen yerde muhtemelen ya "hiç", ya da "çok az" kadınla karşılaşılır. Eğer "hiç" yerine, "çok az" kadınla karşılaştıysanız şanslısınız demektir. Çünkü haklı deyimin dediği gibi, bu durum "hiç yoktan iyidir". Bu mekanlarda tanışan "çok az" kadınlar bir de benim hâlâ olduğum gibi, yeni insanlarla tanışırken çekingen davrananlardansa, artık aylar sürmesi muhtemel lezbiyen arkadaşlar edinme sürecine başlamış olursunuz.

Lezbiyen arkadaşlar çeşitli nedenlerden ötürü çok şaşırtıcı olurlar. Bu nedenlerin arasında en önde geleni, hayatlarındaki tek benzerliğin lezbiyenlik olmasıdır. Böylece, lezbiyen olmasanız tanışamayacağınız çok farklı insanlarla karşılaşırsınız. Farklı yaş grupları, ekonomik ve toplumsal sınıflar, ilgi alanları, meslek, yaşama tarzı, vs. Tanımadığınız onlarca dünyadan sizinle arkadaş olmak için bekleyen "çok az" kadın, hem de lezbiyen. Ne heyecan verici değil mi? Toplumda güya farkında olup da, aslında derinlemesine hiçbir zaman öğrenemeyeceğiniz farklı alanlar gözleriniz önüne serilir.

Bunu özümsemek o kadar kolay olmaz. İnsan böyle bir çeşitliliğin içinde yıllarca kaybolabilir. Farklı kelimeler, farklı tepkiler, vs. Arkadaşlarınızla görüştüğünüz her gün, akşam uyumadan önce düşünülecek binlerce konu birikir. "Aynı-arkadaşlarınızla birbirinize aynı şeylerin tekrarından kolay çıkamaz ilişkiler"den çok farklıdır lezbiyen arkadaşlığı. Etrafta sizi kolayca onaylayacak insanlar yoktur, aynı zamanda kendinizi anlatmak zorunda kalırsınız. Kendinizi anlatırken yeni lezbiyen arkadaşlarınızı şaşırttığınız kadar, buna siz de şaşarsınız. Çünkü sizle ilgili çok doğalmış ve vasatmış gibi gelen herşey, aslında ne kadar karışık ve de muhtemelen ne kadar da önemliymiş, bunu görürsünüz.

Lezbiyen arkadaşlarınız size toplumdaki farklı yaşamları gösterirken, bir yandan kendi dünyanızı yeniden izleme olanağı sunarlar. Bunun içinde çok uzun süre kaybolunsa da, insan iyi değişir bu süreçte, olumlu değişir; en azından bu süreç ben ve çevremdeki pek çok lezbiyen kadın için bu şekilde gelişti.

Diğer lezbiyen kadınlarla tanışmadan önce, herkesin kendince beklentileri var elbet. Mesela ben, hemen hemen bütün lezbiyenlerin feminist olacağını düşünmüştüm. Oysa lezbiyen olmak feminist olmayı getirmiyormuş peşinden, bunu gördüm. Benim bu saf beklentimin yanısıra başka saf ve karşılanmaması şaşırtıcı olmayan beklentiler de var. Örneğin kadınların yumuşak, duygusal, başkalarını düşünen, iyiliksever olduklarını düşünen ahlâkçı lezbiyen kadınlar, deyim yerindeyse camiayla tanıştıklarında, hayal kırıklığına uğruyorlar ve kendilerinin lezbiyen olarak konumları da sarsılıyor. Ne de olsa lezbiyen bir kadın başkalarıyla tanışmadan önce kendini lezbiyen olmanın içinde görebilmeye başlamış olsa bile, diğer kadınlarla tanıştığında gördüğü şey her ne olursa olsun lezbiyenlikle özdeşleşiyor, ve klasik sonuç: bunlar lezbiyense ben değilim.

Böylece lezbiyenlerin ahlâkçı olmaması gerektiğini düşünen biri, ahlâkçı kadınlar ile karşılaşırsa (sevdim mi tam severim, sildim mi bir kalemde; kadın duyarlılığı) kendi lezbiyenliğinden şüphe ediyor, ahlâkçı biri şans eseri ahlâkçı olmayan lezbiyen kadınlarla tanıştığında (poligami tartışmaları, aşk tartışmaları) bütün hayal dünyası yıkılabiliyor. Aslında birbirlerini çok kolay anlayamıyor insanlar. Bunun için epey zaman ve çaba gerekiyor.

Devamı