Erkek Erkeğe

Çağrışımlar - II

Björk'ün sesi, fazla kurcalanmaktan açılan bir yaranın kanayan yüzü gibi yavaş yavaş kana bulanıyor. Ekranda "Pagan Poetry"... Kanın kendisini, akmakta olanı görmüyor ama duyuyoruz. Kan yok ama sürekli bir "delinme", "delme" var. Post-modern zamanlara dair bir Pagan Ritüeli gibi... "Delme"... "Delinme"... Bir şair, bir şiir ritüeli gibi "Delinme"... Şarkının "She loves him" dizeleri, yeri bulunamamış, geç kalmış bir nakarat gibi odanın içinde ardı ardına yankılanıyor. Klibin başından bu yana izlediğim tüm görüntüler yeniden canlanıp, duvarda görülmeyen küçük kara delikler, karanlık gözler açıyor. Chris Cunningham imzalı Björk klibi "All is full of love"dan bu yana, hayatın içinde daha büyük bir netlikle şahit olduğum imkansız aşk fikri, imkanlı bir "aşk" fikrine tam da burada dönüşüyor. "Delme" fiili, aşka ve aşkın dokunduğu yerlere çok yakışıyor. Klip boyunca tene açılan delikler, sırta, omza, meme uçlarına giren kalın iğneler, inciden bembeyaz bir elbiseye, bir var olma/var etme tutkusuna, bir ört/ün/meye dönüşüyor. Tıpkı örtündükçe var olabilen hikayeler, örtündükçe, gizlendikce yaşayan aşklar gibi. -Evet aşk delip geçer, her an bozulmaya hazır inci bir elbiseyle sizi yaşamın karşısına yarı çıplak çıkarabilmek ve ardında silinmeyen bir iz, sonsuz bir hikaye çıkarabilmek için.

Eşcinsel cinayetlerinde en açık olan, tümünün aynı suç aletiyle, bıçakla işleniyor oluşu... Tüm sanıklar bıçak kullanıyorlar; inatla bunda ısrar ediyorlar. Kurban, onlarca bıçak darbesiyle parçalanmış yerde yatarken bulunuyor. Otopsi gerekmiyor. Açıklama gerekmiyor. Kurban delik deşik yerde yatıyor. Katil ya da suçlu, her nedense vücuda açtığı deliklerle örtünüyor. Eşcinsel oluşundan dolayı kendinden özür diliyor, eşcinselliğini bir diğerinin vücuduna açtığı deliklerle örtüyor. Bjork, fonda "Pagan Poetry"yi söylüyor. Öldürme ya da delme fikrinden çok, örtünme fikrine kapılan katil ardı ardına bıçağı saplıyor. Kadının bedenine inciden bir elbise geriliyor. "Delme" fiili, aşka ve aşkın dokunduğu yerlere çok yakışıyor. Delirium boyunca vücuda açılan delikler, sırta, omza, meme uçlarına isabet eden bıçak darbeleri, bir yalanı var olma/var etme tutkusuna, bir ört/ün/meye dönüşüyor. Tıpkı örtündükçe var olabilen hikayeler, örtündükçe, gizlendikçe, yaşayan aşklar gibi. Dile gelmedikçe yaşayabilen aşklar gibi.

Haneke'nin Viyana Delirium'u "Piano Teaching", şiddetle duvara savrulan bir Viyana valsi gibi, salondaki ekranda "Pause" düğmesine basılı, paramparça, tuz-buz olmuş duruyor. Fonda nedense viyolensel ağırlıklı bir "Requiem" çalıyor. Ses yan daireden geliyor. Kadın piyano çalarak, sert dokunuşlara bırakarak kendini, sürekli örtünüyor. Resitallerde, eli tuşlarda giyiniyor. Annesinin üstüne yatarken, O'nunla sevişmek isterken giyiniyor. Banyoya gizleniyor. Kasıklarını jiletle kesiyor. Kanın kendisini, akmakta olanı görmüyor ama duyuyoruz. Ses yan daireden geliyor. Kan yok ama sürekli bir "kesme", "kesilme" var. Kadın aşık olduğu adamdan kendine küfretmesini, tecavüz etmesini, yapabilirse kendisini yok etmesini istiyor. Gizini ortaya çıkarmasını, aşkını göstermesini istiyor. Kendisini yok etmesini, aşkını göstermesini. Aşkını içindeki gizle birlikte karanlığa gömmesini. Sahne önünü değil arkadaki kulisi. Vesaireyi, dile gelmeyecekleri istiyor. Son sekansta, kadın parmak uçlarına giden sinirleri, tek bir bıçak darbesiyle sakatlıyor. Omzuna bir delik açıyor. Sanatı öldürüyor, aşkı yaşatıyor. "Delme" fiili en çok aşka ve aşkın dokunduğu yerlere yakışıyor.

" - Hep böyle, sonsuza kadar böyle kalalım...
- Nasıl?
- Birimiz bir diğerimizin içinde.
- Seviyor musun bunu?
- Düşünsene bir delikten bağlanıyorsun... Anne karnına ya da ne biliyim, gizli geçitlere açılan mağara ağızları gibi.
- Peki hiç birilerinin canı yanmıyor mu sence?
- Bence hayır!
- Nasıl hayır?
- Yani aşk can yakar mı sence?
- Hem de çok!
- Eh işte onun yüzde biri kadar o zaman.
- E hiç bi' şey değilmiş canım... Peki var mısın bir kez daha?
- Birkaç kez kanamıştı di mi?..
- Bilmem... Ama aşk kanatır biliyorum.
- Bu da çok acımasızca işte...
- Hangisi?
- ..............
- Hangisi?"

Amil, bütil ya da izobütil nitrat... Burundan çekilen damar genişletici kimyasal bir madde. Çok bilinen adıyla poppers! Ecstasy ve LSD'nin etkisini güçlendirmek, özellikle de anal girişi ve ereksiyonu kolaylaştırmak icin dört dörtlük etki! Bir gay-porno filmi malzemesi olmaktan çok, gündelik hayatlarının parçası olmuş uyuşturucuyla iyiden iyiye teferruatlı hale gelen yeniyetme pop-çağı çocuklarının kampus "case"i malzemesi! Fakat ekranda bir poppers mevzusu var ve bu seferki fazla meşakkatli görünüyor Poppers şişesi elden düşüyor. Oğlan dökülenlerden burnuna çekmek için yere eğiliyor. Diğeri bu fırsatı değerlendiriyor. İnanılmaz bir "crash" gerçekleşiyor..."Delme" fiili en çok, aşka ve aşkın dokunduğu yerlere yakışıyor. Kukuletalı adamın "Yes, Masterrrr" diye bağıran kıza yaptıklarını veya "double fist-fucking" olayını izlemek için sanırım "preset" tusuna basmak gerekiyor. Onlar başka başka filmler. Zap.

Helen, yeni "piercing"lerini işaret ederek içeri giriyor... Kaslarının üzerindeki yara, henüz kurumuş gibi görünüyor. Durumundan hiç de hoşnutsuz görünmüyor. Aksine oldukça memnun. Yaranın kabuğuna uzanıyor gibi oluyor. Björk'ün sesi, fazla kurcalanmaktan açılan bir yaranın kanayan yüzü gibi yavaş yavaş kana bulanıyor. Zap.

"Eşcinsel cinayetlerinin dikkat çeken özelliği kurbanların vahşice öldürülmeleri. Sanki katil bilmediğimiz bir hınçla dolu, defalarca bıçak saplıyor, kurban delik deşik ediliyor..." Yazmayı düşündüğüm bir takım öykülere malzeme oluşturmak için toparlanmış gazete kupürleri masamın üzerinde duruyor. Kupürlerden birinde İstanbul Cinayet Masası Amiri'nin eşcinsel cinayetlerin işlenme şekline ilişkin söyledikleri tırnak içine alınmış. Kupür sararmış. Gazetenin tarih kısmını çizip, üzerine bugünün tarihini atıyorum. Tarih tekerrürden ibaret olduğu için değil, yeniden bu kupürü ortalığa çıkarmamak için. -Katil ya da suçlu, her nedense vücuda açtığı deliklerle örtünüyor. Eşcinsel oluşundan dolayı kendinden özür diliyor, eşcinselliğini bir diğerinin vücuduna açtığı deliklerle örtüyor.-

Viyana'dan çocukların getirdiği poppers şişesini, "Piano Teaching-Soundtrack"i ve "Vespertine"i çekmeceye kaldırıyorum. Bir sigara yakıyorum. Ekranda "As if"... Filmde, Kafa Tası Avcısı Ertuğrul Özkök'ün bile favori grubu olan Strokes'tan bir şarkı çalıyor. Yeniden 18 yaşında olma isteğimi depreştirdiği için bu diziden nefret ediyor ve bir sigara yakıyorum. Kabul etmeliyim, bu diziye bayılıyorum.

"Hep böyle, sonsuza kadar böyle kalalım"... Akmakta olanı görmüyor, ama duyuyoruz. Kızaran gözlerimizi yıkamak için lavaboya gidiyoruz. Ne kadar ahlaksızca olursa olsun... "Delme" fiili en çok, aşka ve aşkın dokunduğu yerlere yakışıyor.

loves you.

Evren Eren


Not:
Yılın yatakta dinlenilen en iyi albümü: Elbow - Any day now
Yılın tuvalette dinlenilen en iyi albümü: Bjork - Vespertine
Yılın nerede dinlenirse dinlensin, en obez, en tahammül dışı albümü: Strokes - Is this is it?
Yılın yazarken dinlenilen en şahane elektronikası: Plaid - Double Figure
(Bu safsatalara da bayılıyorum.)