GLK Editörü'nden...Güncelleme: 02. 04. 2002

Evim Benim Güzel Evim

Havalar yine bir yağmur bir çamur gidiyor. Aslında yağmuru çok severim ama insanın ardından yağmuru izleyebileceği bir evi olmayınca kıştır, sudur, soğuktur hiç de iç açıcı şeyler gibi gelmiyor kulağa. Ocak sonundan beri evsizim. Sokakta kalmadım tabii. Akraba, dost-arkadaş derken neredeyse paylaşılamıyorum. Hoş bir duygu istenmek. Ama insanın kendi evi gibisi yok. Şöyle bir oda bir salon bir yer arıyorum. Yavaş yavaş başladım emlakçi dolaşmaya. (Komik ama "emlakçi" diye yazılıyor. İnanmayan Yazım Kılavuzu'na baksın). Haydi hayırlısı diyorum içimden.

Dün ilk keşif gezisine çıktım. Cihangir'de bir yer arayınca gösterilen üç evden en az biri deniz manzaralı oluyor ve bir deniz manzaralı evler bir alt katla aynı özelliklere sahip ama deniz görmeyen evlerden nerededeyse iki kat pahalı oluyor. Cihangir birçok gey ve lezbiyenin oturmak için tercih ettiği bir semt. İstanbul'daki "açık" eşcinsel nüfusunun herhalde en az üçte biri bu büyüklü küçüklü sokaklarda yaşıyordur. Çoğu reklamcılık, sanat yönetmenliği, televizyon gibi işlerde çalışıyor diye düşünüyorum. Zamanında travestilerin oturduğu bu evler şimdi inanılmaz büyük kiralara bu tip insanlara veriliyor. Hatta bir eve kiracı aranırken "apartmandaki kiracılar sanatçıdır" bile deniyor zaman zaman.

Bir de "yabancılı" apartmanlar var. Bir emlakçi için bu çok önemli bir kriter, ev için büyük bir artı. "Kiracıların hepsi yabancı" diyor emlakçi. İngilizi, Fransızı, Amerikalısı hep burada oturuyor. Bu üçüncü dünya ülkesinde bir evde Birinci Dünya'ya mensup ülkelerin vatandaşları oturuyorsa o ev gerçekten iyi bir evdir mesajı zaten açık bir şekilde algılanıyor ama emlalçi anlamamanız ihtimaline karşı bunu açıklıyor ki, siz de evi daha bir sevin: Elin medeniyet görmüş gavuru bile burada oturuyor beyefendi. Burası iyi bir evdir.

"Şöyle apartmanın tüm kiracıları gey olan bir yer yok mu" diyesim geliyor ama emlakçinin geyin ne demek olduğunu bilme ihtimalinin azlığı beni vazgeçiriyor. Ama fantezi olarak kulağa çok hoş geliyor. Sekiz katlı bir apartman. Komşular birbirlerine yemek yapıp, "Komşu açsana kapıyı", "portakallı ördek pişirdim, soğumadan yiyelim" diyor. Her gece bir katta parti veriliyor. Yaz akşamları apartmanın terası diskoya çevriliyor. Ve bu apartmanda, apartman yönetim toplantıları herhalde kahve kokularına ihtiyaç duymadan (Bkz. Bir kahve reklamı) tatlı tatlı yapılacaktır.

Tabii bir de kötü ihtimaller var, birinin erkek arkadaşı alt kat komşusuyla yatar, 5 numara ötekilerin onaylamadığı tehlikeli olabilecek tipleri evine getirir falan. Tabii kıyametler kopar. Geylerin kavgası da hiç çekilmez hani. Lezbiyenlerinki kadar şiddetli ve kırıcı olmasa da yer gök birbirine girer. (Bugünlerde, magazin programlarına bile konu olan gey barımız Neo'nun en meşhur olayı lezbiyen kavgalarıymış. Her Çarşamba-Cuma-Cumartesi kadınlar birbirine giriyormuş ve sırf bunları izlemek için bile bir sürü müşteri gelir olmuş. Bunca yıldır gey barlara giderim ve çıkan olay sayısı bir ya da ikidir, geyler hiç öyle birbirine girmez. Herhalde insan ne kadar baskı altında olursa o kadar saldırgan oluyor.)

Aslında geylerin oluşturduğu bir komün yaşamı çıkabilecek aksilikleri düşününce pek parlak bir fikir gibi gelmiyor. Lezbiyenlerin saldırganlıklarını baskıyla açıklayan naçizane teorim, geylerin üzerinde de var olan ve inkar edilemeyecek baskı düşünüldüğünde bizler için de geçerli olabilir. Söz konusu toplum içi rahatsızlık bireysel bazda insan ilişkilerimize yansıyor. İnsan herhalde önce kendiyle katıksız bir barışma yaşamalı ki sonra kendi alanının dışına elini uzatabilsin.

Yalnız oturmak istememin nedenini böyle bir yaşam felsefesi üzerine oturtmuyorum elbette. Benim endenim çok daha pratik: Sabahları salonumu dağınık bırakarak even çıkmak istiyorum ve bunun için de kimseyle kavga etmek istemiyorum! Bana ev arama konusunda iyi şanslar dileyin.

Neşeli kalın...

Uğur Alper

Diğer yazıları için tıklayın