GLK Editörü'nden...Güncelleme: 27. 02. 2002

Heteroseksüel ortamlarda geyler ne yapar?

Efendiiim, umarım bayramınız iyi geçmiştir. Bol bol kırmızı et yemişşsinizdir ve en az bir yıl daha yemek istemezsiniz. Ben şahsen kavurmayla başlayıp, ızgara ve arnavut ciğeriyle devam ettirdim üç dört günlük mönümü. Arada salatalar falan filan tabi. Ortalıkta debelenen hayvancıklar ve kan gölleri görmek hiç hoşuma gitmese de kendi vahşi yönlerimi henüz ıslah edemedim, et yemekten zevk alıyorum.

Bayram tatili bu yıl tam bir tatil gibi geçti. Öylece yattım ve arada hazırlanan programlara uydum. Yazının başlığı da işte bu uyduğum programlara denk geliyor. Pek gey çevremin bulunmadığı bir mekânda idim tatilde ve bu ortamda beraber vakit geçirdiğim insanlar dolayısıyla her önüme gelene gey olduğumu söyleyemiyordum. Benim bekâr olduğum da çevrede duyulunca her gece başka bir yere gidildi ve her gece de başka hatunlarla tanıştırıldım. Hepsiyle de çok iyi anlaştım.

Bana bu gece gezmeleri lise yıllarımı hatırlattı. Kocaman arkadaş grupları toparlanır yerler ayırtılır, organizasyonlar yapılır, sonra da vur patlasın çal oynasın. Ben şahsen çok eğlendim. Böyle eğlencelere uzun süredir uzaktım. İşin daha da eğlenceli kısmı ise tanımadığım sekiz on genç erkekle aynı masada oturup şarkılar söylemek oldu. Beraber olduğum insanlar beni kızlarla yakınlaştırmaya çalışırken ben masanın etrafına dizilmiş çocuklarla kesişiyordum. Çocuklar da doğal olarak "bu bize niye bakıyor acaba?" diye düşünüyorlardı.

İşte üç gece boyunca bu eğlenceli durum devam etti ve nedense kimse gey olduğumu anlamadı. Tanıştığım kızlarla dediğim gibi çok iyi anlaştım ve e-mailler alındı verildi. Ama bir kez daha "closet"ta kalmanın yani dolaptan çıkamamanın nasıl büyük bir sıkıntı verdiğini gördüm. Uzun süredir bu duyguyu yaşamıyorum ve benim dışımdaki başka insanların zor durumda kalması söz konusu olmasa gene yaşatmazdım bunu kendime. Hoş, onların neden zor durumda kalması gerektiği de ayrı mesele ya!

Gey ve lezbiyenler için aslında büyük bir ikilemin küçük bir yansıması bu durum. Gey olduğunu söylemesen rahatsız olursun, kendini iki yüzlü hissedersin. Söylersen de bir sürü yorucu soruya yanıt vermek zorunda kalırsın ve belki de sen zor durumda kalmasan bile başkalarını zor durumda bırakırsın. Birçok gey şahit olduğum kadarıyla izole bir ortamda yaşıyor ve sınırlı-seçilmiş bir toplulukla sürüyor yaşamlarını. Ancak ne zaman "dışarıdaki dünya"ya çıkmak zorunda kalıyorlar, o zaman nasıl davranacaklarını bilemiyor, kamera karşısında elini kolunu nereye koyacağını bilemeyen deneyimsiz bir sunucu gibi oluyorlar.

Bayram böyle bir farkındalık yaşamama neden oldu ve kendimize kurduğumuz küçük güvenli yaşamlarımızın dışına ne zaman çıkıp ülke gerçekleriyle yüzleşeceğiz diye yeni düşüncelere daldım. Galiba düşündükçe yeni sorularla, sorunlarla karşılacaşacağım. Eh, karşılaşmak, farkında olmak çözme yolunda atılmış büyük bir adımdır.

Neşeli kalın...

Uğur Alper

Diğer yazıları için tıklayın