GLK Editörü'nden...Güncelleme: 22.05.2001

Biri Bizi Gözetliyor'u Gözetledim

Perihan Mağden'in üzerine yazdıklarını zevkle okuyup, üstüne üstlük zevkten dört köşe olduğum (BBG insanları hakkındaki cuk oturan yorumları yüzünden) Biri Bizi Gözetliyor programına uzun süredir sinir oluyordum ve çok şükür sonunda bitti. Tabii aslında bitmedi, yenileri başlayacak, artacak, çoğalacak bu programlar. Ancak başvuran sekiz bin kişi arasından bu kadar boş on altı kişiyi bir arada toplamayı başarmak takdire değer. Yapımcıları kutluyorum.

Neyse benim konum BBG olayının özü, etiği, şusu busu değil, BBG Final partisi. Böyle bir etkinlikten mahrum kalmayı hiç istemiyordum tabii ki. Hilton Convention Center o gece sosyolojik araştırmalar ve editör yazılarına malzeme olacak birçok enstantaneyle dolu olacaktı. Ancak esas olarak beni oraya çeken iflah olmaz hayranı olduğum Aylin Aslım'ın sahne performansını izlemekti. Bu arada hem eğlence hem iş dedim ve gözleye gözleye bir hâl oldum insanları.

Dayanamayacağım, insanlara geçmeden önce en uyuz olduğum BBG tipi Eray hakkında birkaç şey yazacağım. Eray o gece yıkandığında çeker diye iki beden büyük alınmış takım elbisesini giymişti. Hani kazanırsa falan şık olmak istiyordu anlaşılan. Her zamanki çok bilmiş boş cahilliğiyle birkaç laf etti ve sonra kaybettiği anlaşıldı. Evden çıkarken öyle bir yürüyüşü vardı ki yanımdaki arkadaşıma "Kendini Atatürk sanıyor, şimdi Kocatepe'den bakar gibi elini alnına götürüp ileri doğru bir bakış atacak" derken Eray bir asker selâmı vermesin mi! Arkadaşımla birbirimize baktık ve bir kahkaha patlattık.

Parti adındaki etkinlik Bağdat Caddesi gençliğiyle doluydu. Beyaz gömlekli bir sürü genç çocuk ve yanlarında saçları başları yapılı, profesyonel makyajlarıyla tam bir büyük otel balo salonu kadını edalı kızlar vardı. Kulüplerde benim en gıcık olduğum kadın tipleri buradaydı işte. Ortamın havasını kokonalaştıran alımlı ve dekolte bir gece kıyafeti, bilmem kaç santimlik topuklar ve koltuk altına sıkıştırılmış minik çanta. Özellikle dans ederken orama burama sürtünen o deri parçası çantalardan nefret ediyorum. O gece de aynı şey oluyordu, her yanımı çantalar sarmıştı.

Bu çıtır kızların arasına Zeynep Aksoy'u ve bir kaç kızgın lezbiyen arkadaşını salıvermek gibi bir fantezi geçti aklımdan. Hepsini şöyle iyice bir taciz etseler, akılları başlarına gelse, hayatın anlamının Melih ya da Eray olmadığını görseler dedim. Ardından Kaos ve Lambda Taarruz Kuvvetleri'nin beyaz gömlekli genç erkeklere taciz içerikli saldırılar düzenlediğini hayal ettim ve keyiflendim. İngiltere'de Outrage (Rezalet) adında bir eşcinsel örgüt var ve eylem tarzları da isimlerine yakışır bir şekilde. Eşcinsel karşıtı politikacılara pasta atıyorlar, meclis binasına dev gökkuşağı bayrağı asıyorlar. Aynen onlar gibi bizde de bir grup eşcinsel böyle etkinliklere sabotaj düzenlese, video montajla yapılmış görüntülerde Melih ve Eray sevgili olduklarını itiraf etse... Birden terörist tarafım kabarmıştı.

İnsanlar Melihçiler ve Eraycılar diye ayrılmıştı. Ben salonun ortasındaydım. Uzun bir süre önce çıkartılmış olmalarına rağmen ben Semihçi ve Demircancıydım. Egemen eğilimin dışında olduğum için rahatsız olmadan onları tutabiliyordum. Ama yine de etrafımdaki kalabalığın bir parçası olmak bana bir süre sonra acı vermeye başladı. Televizyon şirketinin ise bu olayın her saniyesinden binlerce dolar kazandığını görmek acaba buna ben de mi alet oluyorum diye düşünmeme yol açtı.

Aynı yarışmanın yedi genç eşcinsel erkekle yapılan versiyonu Amerika'da başlamış. Ne de olsa her şeyi yapıyoruz, yakında ondan da yaparız inşallah. Ancak bizde oraya çıkacak açık eşcinsel bulmak zor olacağından programda Fatih Ürek, Doktor Bilal, Aldo, Kankigiller falan yarışacaktır. Onlar da bütün gün biz gey değiliz deyip şarkı söylerler. Aslında eğlenceli de olur hani. Ey yüce televizyon şirketi! Duy da bu fikrimi kullan, söz, telif istemiyorum.

Neşeli kalın

Uğur ALPER

Diğer yazıları için tıklayın