GLK Editörü'nden...Güncelleme: 24.04.2001

Ankara'nın taşına bak

Ben bu yazıyı yazarken Baharankara toplantıları son hızıyla devam ediyordu. Baharankara üç yıldır devam eden "eşcinsel buluşma" dizisinin son halkası. Bu toplantılarda eşcinsel gruplar bir araya gelip sorunlarını tartışıyor, çözüm yolları arıyor. Tabii işin eğlenceli kısmı da var. Ankara'da piknik, İstanbul'da boğaz gezisi, tiyatro gösterileri gibi etkinlikler de programın parçaları oluyor. Uzun zamandır görüşmeyen dostlar görüşüyor, hararetle fikirler tartışılıyor, yeni dostluklar kuruluyor.

KAOS GL ve Gayankara gruplarının organizasyonunu yaptığı Bahankara'nın programı bu yıl çok sağlamdı. KAOS Kültür Merkezi açıldığından beri Ankara'da işler daha bir yolunda gidiyor, gelen haberler daha bir güzel oluyor. Böyle bir mekânın varlığı programı da olumlu yönde etkilemiş. Hiçbir şey aksamadan tıkır tıkır işledi, bu da bizi keyiflendirdi.

Cuma gecesi büyük bir grup İstanbul'dan trenle yola çıktık ve sabah bizi organizasyondan arkadaşlarımız karşıladı ve KAOS Kültür Merkezi'ne götürdü. Tam 23 Nisan çocukları gibiydik. Ankaralı arkadaşlarımız bizi evlerinde misafir edecekti. Aslında 23 Nisan'ı başkentte kutlamak çok da uygun düşüyordu. Öğlen başlayacak atölye çalışmaları ve sunumlara kadar biraz dinlenmek üzere evlere çekildik. Saat 13:00'de üç ayrı odada gerçekleşen sunumlara katıldık, tartıştık.

Öğleden sonra İnsan Hakları Derneği'nde Tuğrul Eryılmaz ve Tayfun Gönül'ün katıldığı "Medya ve Azınlıklar" söyleşisine gittik topluca. Keyifli geçen söyleşiden sonra tekrar Kaos Kültür Merkezi'ne dönüp ikinci sunumlara geçtik. Zeynep Aksoy'la beraber hazırladığımız lezbiyenlik ve gizlilik konulu atölye çalışması çoğunluğunu kadınların oluşturduğu geniş bir grubun katılımıyla gerçekleşti. Bu arada proje yönetimi, kurumsallaşma ve örgütlenme gibi konularda da sunumlar yapıldı. Sunumlardan sonra şehir dışından gelen arkadaşların çoğu yorgundu ama duyduğumuza göre yine de Ankara'nın gey barlarında bir hareketlenme görülmüş.

Ertesi sabahın bir kör saatinde iki otobüs Işık Dağı'na piknik yapmak üzere yola çıktık. Bir grup lezbiyen arkadaşımızın baş başa kalmayı tercih edip pikniği ekmesine bozulduysak da bu, neşemizi kaçıramadı. Soğuk havaya rağmen güçlü bir şekilde ilerleyip pikniğimizi yaptık. Yağmur nedeniyle erken bitirmek gerekti ama doğrusu orada ıslanmanın zevki bile bir başkaydı.

Bu yazıyı yazdığım gün, son gün pazartesi, şu saatlerde, benim de biraz sonra katılacağım "Eşcinsel Hareket Nereye?" konulu final toplantısı yapılıyor. Cumartesi günü yapılan çalışmaların toparlanması, bir değerlendirme yapılmasıyla geçecek toplantı eşcinsel grupların bundan sonraki çalışmalarına da ışık tutacak gibi gözüküyor. En azından umudumuz bu yönde.

Başkent Ankara bana hep asık suratlı, gri bir şehir gibi gelmiştir. Üzgünüm ama bu fikrim hâlâ aynı. Ancak buradaki insanlar, arkadaşlarım, yapılan etkinlikler buraya gelmek için de çok geçerli nedenler.

Neyse, ben yine de Ankara'nın en çok İstanbul'a dönüşünü seviyorum. Ankara'dan sevgiler...

Neşeli kalın.

Uğur Alper

Diğer yazıları için tıklayın