Derdini Söylemeyen...

Soru:
Merhaba
Ben ailemden ayrılıp İstanbul'a üniversite için geldiğimden beri, yani aşağı yukarı üç yıldır kendi çevresine "out" olmuş bir eşcinselim. Kabullenme ve barışma ile ilgili pek sorun yaşamadım ve bu sorunsuzluk beraberinde rahatlık getirdi. Arkadaşlarımın hepsi gey olduğumu biliyor, bilmeyen ise kısa sürede öğreniyor. Bundan rahatsızlık duymuyorum. Ama özellikle bu okul yılının başından itibaren durum öyle bir hale geldi ki, arkadaşlarım benimle eşcinsellikten başka bir şey konuşmaz oldular. Ben de bu konuyu açıyorum, hep bundan bahsediyorum sanıyorum. Ama bir yandan da kendimi saklamak bana dürüst gelmiyor. Ancak hırsızlar ve suçlular saklanır. Ben ne hırsız ne de suçluyum. Bu konudaki fikirleriniz nedir acaba?
Serkan

CEVAP:
Selam Serkan,
Bence sen esas zorlu kısmı ağrısız sancısız atlattığın için öncelikle sevinmelisin. Kendine açılmak "coming out" sürecinin en zor kısmıdır ve sen bunu başarmışın. Arkadaş çevresine açılmaksa ikinci büyük adım. Birçok gey ve lezbiyene örnek gösterilebilirsin. Yaşadığın sorun ise belli bir denge sağlanamadığında gerçekten can sıkıcı olabilir. Bu bir ikilem gibi görünüyor değil mi? Saklansan bir türlü açılsan bir türlü.

Peki hem eşcinsel kimliğini onurla taşımak, hem de bu kimliğin en ön planda olmamasını sağlamak nasıl mümkün olacak? Eşcinsellik konusunu çoğu zaman sen açıyorsun anladığım kadarıyla. İlginçtir ki aynı şeyleri ben de yaşadım ve öyle bir zaman geldi ki artık ben adımın önüne "gey" sözcüğü konulmadan anılmaz oldum. Ama galiba biz "out" geyler bunu kendimiz yaratıyoruz.

Konuşacak konu bulamadığımızda eşcinsellik konusunu açıyoruz. Bu da işimize geliyor çünkü ortadaki konu bu olduğunda konunun "uzmanı" olarak tüm dikkatlerin bizim üzerimizde toplanması garantileniyor. Belki başka öyle güzel özelliklerimiz var ki, eşcinselliğin verdiği "farklılık" ve "ilginçlik"ten çok daha fazlasını bize sağlayacak. Fakat her zaman ilgi sevgi isteyen ego biraz da tembeldir. En kolay olanı zaten hazırdaki malzemeyi kullanmak.

Bazı insanlar esprili, komiktir ve hep çevrelerinde insan dolar taşar. Bu onların yazgısıdır ve bununla mutlu olurlar. Ya da çok akıllıdır, çok sevecendir. Bir özellik onları popüler yapar. Eşcinsellik ise, hele bir de "hoşgörülü" bir ortamdaysa ilgi odağı olmak için yeter de artar. Sonunda zeki Serkan, esprili Serkan, yakışıklı Serkan, çalışkan Serkan gider ve sadece gey Serkan kalır.

Bunu değiştirmek elinde, elimizde. Eşcinsellik sevdiğin yemekleri sayarken arada geçen bir yemek adı kadar sıradan olmalı. Bu sıradanlaştırmayı yapmak için de, insanların seni bu kimliğin olmadan da ilginç bulacaklarını anlaman gerekli. Böyle sıra dışı bir özelliğe sahip olmasan da sen değerlisin! Cinsel yönelimin seni ikinci sınıf biri yapmadığı gibi göklere çıkaracak bir araç da değil. Eşcinselliğin sahip olduğun tek şey değil...

Sevgiler



SORU: Merhaba, Bu sizin yayınladığınız açıklamalardan dolayı hayata, yaşama bir kat daha bağlılık duymaya başladım. Daha önceleri bu gl duygularıyla yaşamak bana utanç veriyor ve ölmeyi düşünüyordum. Ama baktım ki her şey tam tersi, güzel oldu bu açıklamalar, beni biraz rahatlattı. Ama tek sorunum kendim gibi yaşayabileceğim bir arkadaş bulabilmek. En son birine aşıktım ve halen bu aşkı yaşıyorum. Ama ne yazık ki aşağılanıyorum ve hor görülüyorum. Bu da ölüme koşuş oluyor. Duygusallığı yaşayabilmek için kendim gibi bir arkadaş bulmak istiyorum. Bu konuda bana nasıl yardım edebilirsiniz? Yardımlarınızı bekliyorum.

CEVAP: Merhabalar, İnsanın içinde bir farklılık hissetmesi ve bunun çevresindekiler tarafından kabul edilmeyeceğinden emin olmak ne sıkıntı verici bir duygu değil mi? Biriktirmek, içine atmak, yaşamı koca bir gedikle sürdürmek. Oysa ki o boşluğa sığdırılabilecek yepyeni bir dünya vardır ve o dünya sana o kadar uzak gelir ki. Hele bir de seni mutlu edecek şeylerin de var olduğunun bilincindeysen, şu anki durumunun tek çözüm olmadığını biliyorsan.

Birçok genç eşcinsel hep "sadece kendisi" olduğunu düşünür. Ortaokul ve lise hayatı boyunca da heteroseksüellere aşık olur çünkü çevresindeki tek alternatifi onlardır. Ancak bir heteroseksüel ve eşcinselin duygusal bir ilişki yaşaması doğaları gereği pek mümkün değil. Dahası, cinsiyetçi bir heteroseksüele çatarsanız, kendi cinsel yöneliminin size bir üstünlük sağladığını düşünür ve sizi hor "görür". Bilmemiz gereken, eşcinsel olmanın bizi daha aşağı bir insan yapmadığı, kişiliğimizi, insanlığımızı etkilemediği. Eğer ben zeki bir insansam, iyi bir insansam, eşcinsel olmam bu pozitif özellikleri benden almaz.

İnsanın kendini anlayabileceği, bir şeyler paylaşabileceği arkadaşları olması ise çok önemlidir. Bu "tek ben varım" psikolojisinden kurtulup, o kocaman boşluğu doldurmamıza yardımcı olur. Başka eşcinsellerle tanışmanın ise birçok yolu vardır. Ancak benim size önereceğim, Lambdaİstanbul'un destek toplantılarına katılmanız. Orada bulacağınız ortam, alternatifiniz olan internet sohbet kanalları ya da barlardan daha sağlıklıdır. Yeni bir dünyaya kapınızı bu şekilde açabilirsiniz. Lambda'nın web sitesinden gerekli bilgilere ulaşabilirsiniz: www.lambdaistanbul.org

Uğur Alper