Ana Sayfa

Demokrasi
Dikkat Çekenler
Önce Demokrasi
AB Yolunda
Haklarımız
Savaşa Hayır
Sivil Toplum
Sivil Anayasa
Minidev'in Amacı

ÖNCE

DEMOKRASİ

Düşünce Yasakları

Hüsnü Öndül / Evrensel: Söz, ses ve eylem yasaklanınca, hayat yasaklanmış olmuyor mu?

Hayatın temeli nedir? Kendin olmak… Kendini, kendin olarak ifade etmek... Düşünce yasakları buraya giriyor.

Dil yasakları, harf yasakları buraya…
Kültür yasakları...
Saymakla bitmez bu kategoriye girenler… Y
ayıncılar, şairler, yazarlar, gazeteciler, devrimci siyasi muhalifler, dernek, sendika ve siyasi parti faaliyetlerinde bulunanlar, yerel yöneticiler…
Bilim insanları…
İnsan hakları savunucuları...
Azınlıklar...

Gücü yetse, monark, hayatı yasaklayacak.
Kendi biçimlendirdiği hayatı dayatıyor sürekli.
En başta vazgeçmediği şey, kendisi gibi düşünmemizi istiyor.
Nasıl düşüneceğimize, neyi düşüneceğimize o karar vermek istiyor.

Gravat takıyor. Bunu çağdaşlık ve ilericilik sanıyor.
Dans ediyor, kokteyller veriyor.
Çağdaş yaşamın bundan ibaret olduğunu sanıyor.
Müzik deyince marş aklına geliyor.
10. yıl marşı ile çocuklar gibi şen oluyor.
Başka müzik bilmiyor.
Marş kıvamında olacak, olduğunda da…

Başkasına ve aykırı olana, eleştirel olana hapishanenin yolunu gösteriyor.

Ülkenin ne kadar yüzakı aydını varsa, sanatçısı; yargılamış, hapse atmış, öldürmüş, öldürtmüş, suçu hâlâ başkasına atıyor; kendisi yapmamış sanki bunları…

Hapislerde çürüttüğü, öldürttüğü aydınların şiirlerini, siyasal amacı için, günü geldiğinde kullanmaktan da çekinmiyor.

Tüketimi kapitalistçe, üretimi ilkel, siyasal ve hukuksal sistemi otoriter/totaliter/faşist kırması...

Tükettikleri ile asriliği yakaladığını sanıyor. Demokrasisi de laikliği de, taklitçi demokrasilere ve taklitçi laikliğe model.

O hâlâ neyin modeli olduğunun farkında değil.
Caka satıyor.
İçeriye, modelinin propagandasını yapıyor.
Sisteminin bakışıyla, hayat tek renkten, tek sesten ibaret.
Başka renklere ve seslere tahammülü yok.

Bütün totaliter sistemlerde olduğu gibi, her konuda kurucusunun sözlerini, bağlamını da bir tarafa bırakarak, hap haline getirmiş.

En başta kurucusunu sömürüyor, suistimal ediyor.

Sistem, ölçüsüz ve saygısız.
Toplumunun düşünmesinden ve üretmesinden korkuyor.
O yüzden ürettiği haplar doğrultusunda düşünülmesini istiyor.

Üniversiteleri ve siyasi partileri, resmi, devlet ideolojisinin yeniden üretim merkezleri olarak görüyor.

Neme lazım, üniversiteler tam bir sadakatla resmi ideolojiye bağlılar ve farklı olana hayat hakkı tanımıyorlar.

Düşünce yasaklarını en fazla onlar savunuyor.
Bakın son dönemlerdeki, güncel konulardaki açıklamalarına...

Yeni demokratik bir anayasa istemiyorlar.

Üniversiteler, meseleyi anlamış durumdalar, cumhuriyetçi kalmakta kararlılar.
Monarkın ne istediğini biliyorlar.
Demokrasiye karşılar.

Baş tarafını okumak için tıklayın

Yazarlar

Merih Akalın

Zehra Akdoğan

Cengiz Aktar

Uğur Alper

Orhan Bahçıvan

Dr. Arı Balcı

Rüstem Batum

Şabo Boyacı

Doğan Cüceloğlu

Şuayip Dağıstanlı

Dilek Dalaklı

Önal Demirci

Tuğrul Eryılmaz

Aynur Gedik

Dr. Mehmet Gürsel

Hakan Kuyucu

Sevin Okyay

Hakan Onum

Dr. Erhan Özer

Dr. Ender Saraç

Robert Schild

Cem Şen

Aykut Tankuter

Umur Talu

Anna Turay

Metin Yahya Üster

Aret Vartanyan

Dr. Nesrin Yetkin

Erol Yurderi

Servisler
YENI Okurdan

Bizi desteklemek
İster misiniz?

Yardım

E-posta

Favorilerinize
Ekleyin

miniDEV'i Tavsiye Et

İletişim

miniDEV'i
Ana Sayfanız yapın