Ana Sayfa

Demokrasi
Dikkat Çekenler
Önce Demokrasi
AB Yolunda
Haklarımız
Savaşa Hayır
Sivil Toplum
Sivil Anayasa
Minidev'in Amacı

ÖNCE

DEMOKRASİ

Güncelleme: 25. 07. 2007

Ragıp Zarakolu:
İfade Özgürlüğü:
Her Zaman Herkes İçin (Devamı)

Acaba kaç kişi bu nedenle okuma hakkını yitirdi?
Bununla, İslami başın dışında acaba hangi yayın organları ilgilendi? Gazetem buna acaba bu konuya, ne kadar yer verdi?
Bu ülkede sadece kelimeler değil renkler, sesler, kılık kıyafet simgeselleşip, genel kutupsallaşmanın kavga alanına dönüşebiliyor. Kelimelerin yanında, renkler ve sesler bile sansür edilebilirken, basının görevi bu gelişmelere karşı meydan okumak olmamalı mı?

Acaba biz basın olarak, kendi yayın çizgimiz dışında farklı yaklaşımlara ne kadar yer verebiliyoruz, muhalif basın da
dahil olmak üzere...
Kendimize çizdiğimiz alanın dışına ne kadar çıkabiliyoruz?

Sonuç
Gerçek ifade özgürlüğü, Türkiye'de kolay bir iş değil, zorlu bir çabayı ve kendini sürekli olarak sorgulamayı gerektiriyor.
Kendi ajandanızın, kendi kimliğinizin, kendi inançlar ve değerler sisteminizin ötesine geçmenizi gerektiriyor, sadece diğerlerini bilmeniz ve farkında olmanız da yeterli değil, aynı zamanda onların kendileri olma hakkını da savunmalısınız.

İfade özgürlüğü, sadece belirli bazı insanlar, belirli zamanlar için değil, her zaman ve herkes için zorunludur, kim olursanız olun...

Hakkımızda , "Kovun bunları" diye başlıklar atılırken, Hrant evini, yurdunu terk etmeyi reddetti, toplumlarımız arasında bir köprü olma doğrultusundaki inanç ve düşünceleri için en ağır bedeli ödeyerek.

Ve şair Murathan Mungan gibi soruyoruz: "Kim kimi kimin ülkesinden kovuyor?"

Büyük Alman yazarı Kurt Tucholsky'nin 1929'da yazdığı gibi, "kimse bu ülkeye tapu çıkarmaya kalkmasın"*, kimlik ve inanç farklılıklarımız ile ve Hititlerden beri bunu yansıtan tarihimiz ile, bu ülke hepimizin.
Var olduk, varız ve var olmaya devam edeceğiz...

Ve bu zenginliği savunmak, hepimize düşen bir görev...

Saygılarımla...

______
* Kurt Tucholsky, 1929'da şöyle yazmış:
Evet, biz bu ülkeyi seviyoruz. Ve şimdi ben size bir şey söylemek istiyorum: kendilerini "ulusal" diye nitelendiren ve orta sınıf milliyetçileri olma dışında bir özellikleri olmayan şu kişilerin bu ülke ve önün dili üzerinde sadece belli kişilere tapu çıkarma çabasından daha gerçeğe aykırı bir şey olamayacağı ortada. Ne redingotlu devlet memuru, ne sıska lise öğretmeni, ve hatta ne de "çelik miğferli" hanfendi ve beyfendiler oluşturuyor sadece Almanya'yı. Almanya sadece onlardan ibaret değil. Biz de varız burada. Ağızlarını kocaman açıp, haykırıyorlar, "Almanya'nın adına!"... "Biz bu ülkeyi seviyoruz - yalnız biz seviyoruz onu" diye bağırıyorlar. Bu doğru değil. (...) Ve tıpkı davullar çalarak sokaklarda dolanan milliyetçi örgütler kadar - bizler de aynı hakka, tamamiyle aynı hakka sahibiz, burada doğan bizler, burada yazan ve Almancayı şu ulusalcı salaklardan daha iyi konuşan bizler - tamamiyle aynı hakkı iddia ediyoruz nehirler üzerinde, kıyılar ve evler üzerinde, meydanlar ve çayırlar üzerinde: Burası bizim ülkemiz. (...) Almanya parcalardan olusmus bir ulus. Biz onun bir parçasıyız. Ötekilerin her şeyi ile zıt, ana yurdumuza beslediğimiz sessiz sevgide - sarsılmaz bir sevgi bu, bayraklar olmadan, boru ve trampet sesleri olmadan, kınından çekilmiş kılıçlar ile aşırı duygusallık olmadan...



Yeni bir icat: 'Sol'suz demokrasi
Pakize Barışta / Gazetem.net:

Türkiye, 'sol'suz çok partili rejim devrimi gerçekleştirdi.

Türkiye, 'sol'suz, hatta merkezsiz demokrasi buluşuyla dünyanın en ileri rejimine sahip oldu böylece. Dünyada sol, bir yükselen değer durumunda iken -özellikle Latin Amerika-, dünyanın bu coğrafyasında 'sol'u olmayan bir ülke, Avrupa Birliği üyesi olmayı nasıl başaracak diye merak ediyor insan?

Türkiye, AB'nin 'sol'u olmayan yetmiş küsur milyonluk ilk üyesi olacak!

12 Eylül'ün ideolojik apolitizasyon projesinin -özellikle sol için- başarısı dün akşam saatleri içinde bir kez daha tescil edilmiş oldu ve neredeyse Guinness Rekorlar Kitabı'na girmeye hak kazandı.

Ülkemizde bir icat daha gerçekleşti aslında. Necip demokrasimizin sağ kanadı, sol söyleme ve mesajlara sahip çıkarak meclise girmiş oldu.

Türkiye'nin icadı olan 'sol'suz demokrasiye yol açan bir başka aktörün 'halkçılık' olduğu da ispatlanmış oldu ayrıca; militer halkçılık (ordu), akademik halkçılık (YÖK), siyasi halkçılık (CHP) ve tümünün zırhı olan Kemalist halkçılık; elbirliğiyle halkçılık adına solu defnedip, sağımsı bir siyasi oluşumun gelişmesine ve zenginleşmesine vesile oluyordu zaten nicedir.

Aslına bakarsanız, solu olmayan demokrasimizin gerçek bir sağı da yok ya, kendinden menkul bir demokrasiyle yuvarlanıp gidiyoruz işte.

Bu arada iktidarı bir kez daha kutlanacak olan AKP, ideolojisi muğlak bir cemaat partisi olmaktan kurtulup da, çağdaş ve ileri bir sağ ideolojiye sahip partiye dönüşebilecek mi bakalım.

Bunu yapabilirse, o zaman gerçek bir merkez sağ parti olabilir çünkü...

Önceki sayfayı okumak için tıklayın

Yazarlar

Merih Akalın

Zehra Akdoğan

Cengiz Aktar

Uğur Alper

Orhan Bahçıvan

Dr. Arı Balcı

Rüstem Batum

Şabo Boyacı

Doğan Cüceloğlu

Şuayip Dağıstanlı

Dilek Dalaklı

Önal Demirci

Tuğrul Eryılmaz

Aynur Gedik

Dr. Mehmet Gürsel

Hakan Kuyucu

Sevin Okyay

Hakan Onum

Dr. Erhan Özer

Dr. Ender Saraç

Robert Schild

Cem Şen

Aykut Tankuter

Umur Talu

Anna Turay

Metin Yahya Üster

Aret Vartanyan

Dr. Nesrin Yetkin

Erol Yurderi

Servisler
YENI Okurdan

Bizi desteklemek
İster misiniz?

Yardım

E-posta

Favorilerinize
Ekleyin

miniDEV'i Tavsiye Et

İletişim

miniDEV'i
Ana Sayfanız yapın