AB Editörü'nden

Güncelleme: 12. 09. 2006

Avrupa Parlamentosu Raporu

AB artık ülkemizde hakkımızda çıkan Avrupa kaynaklı raporlarla hatırlara geliyor. O da tamamen olumsuz bir şekilde geliyor.

Haziran ayında Avrupa Parlamentosu (AP) Türkiye raportörü Hollandalı Hıristiyan Demokrat Camiel Eurlings tarafından hazırlanan raporun AP Dışilişkiler Komitesi'nde görüşülmesi Eylül'e ertelenmişti. Bu arada 10 sayfalık rapora 110 sayfa tutan 500'den fazla değişiklik önergesi geldi. Geçen hafta başında Komite'de görüşülen rapor aleyhte ağırlaştırılarak ezici çoğunlukla onaylandı. Ay sonunda AP Genel Kurulu'nda görüşülecek ve muhtemelen olduğu gibi kâbul edilecek.

Türkiye'ye havlu attırmak
Rapor AB-Türkiye ilişkilerinin bulunduğu yer konusunda çok anlamlı bir gösterge. "Müzakere eden ülke" Türkiye 3 Ekim 2005 öncesi konumda değil; tam üyeliğe hazırlanıyor. Dolayısıyla tüm AB ülke ve kurumlarıyla arasında bir ortaklık ilişkisi olması gerekiyor. AP'nin raporu ise, bırakın ortaklığı tam bir husumet ve çatışma mantığıyla yazılmış. "Kötü giden ilişkiler daha da kötüleşsin, gerelim ki inceldiği yerden kopsun, Türkiye havlu atsın" gibi bir yaklaşım söz konusu. Bu anlamda, kamuoyunda infial uyandıran ifadeler içermesi tesadüf değil. Aksine eğer ilişkiler iyi olsaydı AP bu denli olumsuz ve sorumluluktan yoksun bir raporu kaleme almaktan çekinirdi.

Rapor tamamen tek yanlı. Türkiye'nin hepimizin bildiği eksikliklerini sıralarken ilişkilerin bugün bu durumda olmasının diğer nedeni olan AB tarafının gönülsüzlüğünden kat'iyen söz etmiyor. Nitekim ilişkilerin bugünkü içler acısı halde olmasının sebebi Türkiye'de AB konusundaki zaaflar kadar bazı AB ülkelerinin bıktıran olumsuz beyanları, AP'nin kendi rapor ve tavırları, Türkiye'ye katılım tarihi verilmemiş olması ve AB'nin genelde Türkiye'nin üyeliğine olan gönülsüz yaklaşımı sonucunda memlekette hiçbir görünürlüğe sahip olmaması. Raporda bu eksiklerden söz eden bir tek paragraf olmadığı gibi üyeliğimizle ilgili cesaret kırıcı ifadeler tekrar ediliyor.

Rapor AP'yi AB-Türkiye ilişkisinin tarafı olarak değil üçüncü bir taraf olarak konumlandırıyor. Halbuki AP ilişkilerin bu gergin halde olmasında aslan payı olan bir AB kurumu. Parlamento Türkiye karşıtlığı hatta düşmanlığının kâbesi durumunda. Her ne kadar dilinin kemiği olmayan bir kurum olsa da AP'nin sorumluluk sahibi olduğunu söylemek mümkün değil. Ya da sorumluluğunu gayet iyi yerine getiriyor, eğer temel hedefi "Türkiye'nin üyeliğini engellemek" ise. Nitekim taleplerinin aşırılığı rapordaki pek çok doğru teşhisin de değerini azaltıyor.

AP'nin giderek belirginleşen çatışma mantığını sadece lobicilik zaafımıza veya bilgilendirme eksikliğine dayandırmak mümkün değil. Raporun kâbul edildiği komitenin başındaki Avrupavekili Alman Hıristiyan Demokrat Elmar Brok Türkiye'nin üyeliğini engellemeyi iş edinmiş bir politikacı. Değişiklik önergelerinin oylanması esnasında durmadan baskın oylama yapılmış. Hıristiyan Demokratların başını çektiği ve değişik siyasî gruplara mensup pek çok üye ülke vekilinin bilfiil katıldığı bu tezgâh tatlı diller dökerek engellenebilecek bir şey değil.

1980'lerin başında pek kimsenin kaile almadığı Avrupa Konseyi'nin Türkiye raporları vardı. Gayriciddî AP raporlarının akibeti de bu olacak muhtemelen. Dolayısıyla imama ya da papaza kızıp AB orucunu bozmamak gerekiyor. Her şeye rağmen.








Bu yazı Vatan Gazetesi'nde de yayınlanmıştır.

Cengiz Aktar Bahçeşehir Üniversitesi öğretim üyesi

Diğer yazılar için tıklayın