AB Editörü'nden

Güncelleme: 29. 04. 2006

Dora Bakoyannis
Dora Bakoyannis Yunanistan Dışişleri bakanı olalı sadece iki ay olmasına rağmen sanki senelerdir bakanmış intibası vermiyor mu? Zira Bakan neredeyse her gün Türkiye'nin AB süreci ve Kıbrıs meselesi hakkında konuşuyor.

Bakan göreve geldikten beri aşağı yukarı şunu dile getiriyor: Annan planı ölmüştür; Türkiye AB üyeliği için gereken tüm şartları yerine getirmelidir; Türkiye bu şartları yerine getirmeyerek AB geleceği açısından çelişkili bir tutum sergilemektedir; Türkiye'nin AB sürecine olan desteğimiz ebedî değildir.

Yürütülen mantık nispeten yeni ve daha net. Kıbrıs konusunda şimdiye kadar verilen mesajların, en azından görünür işitilir olan mesajların aksine Papadopulos'un politikası harfiyen Yunan dışişlerinin Kıbrıs politikası haline gelmiş durumda. Annan planı ölmüş demek, Kıbrıs meselesinin ancak Papadopulos'un görüşleri doğrultusunda çözülebileceği demek. Türkiye'nin AB yükümlülüklerini uygulama zorunluluğu da Gümrük birliği ek protokolunun uygulanarak limanların Kıbrıs Cumhuriyeti gemi ve uçaklarına açılması demek. Bu düz mantık sonucunda sanki Kıbrıs diye bir mesele yokmuş gibi, ek protokolü imzalamış ama onaylamayan ve liman açmayan Türkiye, AB yolunda tutarsız davranıyor deniyor. Sonunda bir de yumuşak tehdit var.

Esasında Yunanistan'ın Brüksel'de Fransa'nın başını çektiği Kıbrıs Cumhuriyeti, Danimarka ve bir kaç üye ülkeyle Eğitim Kültür anabaşlığında fiilî müzakerenin başlamasını engelleyen tavrı biliniyor. Gerekçe gayrimüslim vatandaşların buradaki eğitim sorunları. Yunanistan karşıtı olarak algılanan bu haklı sorunlar ve özellikle vakıf malları üzerinde oynanan oyunlar büyük bir olasılıkla hükümetin tasarrufu değil, hükümetin farkında dahi olmadığı marifetler. Çözüm karşılıklı oturup konuşmakta.

Buna mukabil malî işbirliğinde banka alımı ve ortak banka kuruluşu hayata geçiyor. Eski husumetlerle yeni ortaklıklar birarada yürüyor ve ekonomik diyalog siyasî diyalogun yine önünde.

İpler gerilmemeli
Belki Bakoyannis'nin Türkiye politikası vizyonunu abarttık. Genç olmasını büyüttük. Eninde sonunda bir politikacı olduğunu, Yunanistan'da politikanın genelde milliyetçi popülizm temelinde ve Türkiye üzerinden yapıldığını, kendisinin de Yeni Demokrasi'nin başına geçmek gibi bir temennisi olabileceğini unuttuk.

Zira yapıcı bir tutum sergileyecek olan bir Yunanistan Dışişleri bakanı Kıbrıs Cumhuriyeti'nin çözümden ancak kendi bildiği şekilde çözüm anladığını ve sonuçta bunun çözümsüzlük demek olduğunu nasıl bilmez? Kıbrıslı Rumların yeniden birleşmek konusunda gayet gönülsüz olduklarını nasıl görmezden gelir? Buna karşılık Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Türkiye ile AB üzerinden hesaplaşma niyetini, bunu 1998 öncesinde Yunanistan'ın oynadığı Türkiye karşıtı rolü üstlenerek ifa ettiğini ve bunun son derece verimsiz ve bugünün şartlarında da gayet tehlikeli bir politika olduğunu nasıl unutur?

Kasım'da, bir türlü Türkiye'ye gelemeyen Başbakan Karamanlis ile ilgili şöyle yazmışım: "...son iki yılın gelişmeleri bu seviyede bir güven tazelemeyi haydi haydi gerektirmekte. Türkiye'ye AB yolunda en ciddî desteği verebilecek olan AB üyesi ülkelerden biri şüphesiz Yunanistan. Bütün bunlara rağmen bugün Yunanistan hükümeti sanki Türkiye'nin AB yoluna girmesinden rahatsız olmuş izlenimi veriyor."

Ve şöyle bitirmişim: "İki ülkeye miras kalan ve neredeyse bin yıla dayanan sorun ve anlaşmazlıkların birkaç yılda hallolmasını beklemek makûl değil. Bu anlamda da 1999'da Türkiye'nin AB adaylığıyla girilen yeni dönemin başlamasında payı olan Yunanistan'ın büyük resmi gözden kaçırmaması gerek. Zira artık ortak sorunlar yeni bir ortaklık zihniyetini temsil eden AB içerisinde çözülecek."

Türkiye'nin olduğu kadar Yunanistan hükümeti ve çiçeği burnunda dışişleri bakanının da kâbusu, Türkiye'nin AB sürecinin Kıbrıs, Eğitim politikası veya başka bir nedenden kopmasıdır.















Bu yazı Vatan Gazetesi'nde de yayınlanmıştır.

Cengiz Aktar Bahçeşehir Üniversitesi öğretim üyesi

Diğer yazılar için tıklayın